Częstości koalescencji
Jednak teoretycznie wyznaczone częstości koalescencji układów podwójnych czarnych dziur w zasięgu LIGO mogą się różnić tysiąckrotnie. Oznacza to, że może ich być 10 w roku lub zaledwie jedna na 100 lat. Sięgając głębiej w przestrzeń, do miejsc odległych aż o 300 min lat świetlnych, zwiększylibyśmy szanse na detekcję, jednak wtedy typowe zdarzenie zlania się gwiazd, czyli koalescencji, spowodowałoby przesunięcie się ramion LIGO zaledwie o 1022 ich długości. Obserwatorzy muszą zatem zaczekać na doskonalszą wersję obserwatorium: LIGO 2.0, które będzie w stanie zmierzyć nawet tak nieznaczne drżenie przestrzeni (da się ono porównać do próby wykrycia przesunięcia się Saturna w kierunku Słońca o odległość równą średnicy atomu wodoru!)