Rejestracja
Urządzenie jednak nie rejestruje nawet śladu wibracji na 2.3 Hz. „Myślę, że ten szum pochodził od obracającego się elementu jakiejś dużej maszyny, pracującej gdzieś w głębi rezerwatu” relacjonuje później kolegom. Na szczęście szum w okolicach 2 Hz nie jest bezpośrednim zagrożeniem dla LIGO. Zarówno ono, jak i inne gigantyczne obserwatoria, takie jak GEO w Niemczech, TAMA w Tokio czy VIRGO koło Pizy we Włoszech, ustawione są na rejestrację sygnałów w zakresie od 40 do około 3000 Hz. Tak się składa, że odpowiada to częstościom odbieranym przez ucho ludzkie. W sterowni LIGO operatorzy podłączyli głośnik do czujników w interferometrze; odtwarza on to, co instrument „słyszy”. Pobli
ska supernowa mogłaby dać o sobie znać nagłym szumem. Zawodzenie umierających gwiazd neutronowych zaczęłoby się od niskich tonów, a następnie przeszło w wyższe rejestry do niemal melodyjnego świergotu. Zakłócenia zwykle słyszalne są w postaci syków i trzasków, jednak czasami przebija się przez nie jakiś rozpoznawalny dźwięk. „Na ławie optycznej lasera znajduje się peryskop, który ustawia wiązkę na odpowiedniej wysokości”wyjaśnia Schofield. Różne hałasy mogą zaburzyć pracę peryskopu, wprowadzaj ąc do przebiegającej przez niego wiązki światła laserowego subtelne dopplerowskie przesunięcia częstości. „Jeżeli ktoś rozmawia koło peryskopu mówi można usłyszeć go w głośniku.”